فلسطين در نگاه شهيد مطهري
نطق تاريخي استاد مطهري عليه صهيونيسم در عاشوراي سال 1390 قمري برابر با اسفند 1348 شمسي كه به دستگيري ايشان انجاميد فراموش ناشدني است و جا دارد كه در اينجا به بخشي از آن پرداخته شود، ايشان فرمودند‌:
می‏خواهی در نزد پيغمبر خدا ارزش پيدا كنی ؟ با عمل كردن به اين اصل در نزد خدا و پيغمبر خدا ارزش پيدا كنی ؟ با عمل كردن به اين اصل در نزد خدا و پيغمبر ارزش پيدا كن‌. اگر می‏خواهی در نزد ملل جهان ارزش پيدا كنی كه هم بلوك شرق روی تو حساب كند و هم بلوك غرب‌، سرنوشت تو را او در اختيار نگيرد و او برای تو تصميم نگيرد‌، امر به معروف و نهی از منكر داشته باش‌، همبستگی و همدردی داشته باش‌، اخوت و برادری اسلامی‏ را زنده كن‌، از بی خبری پرهيز كن‌، از ضعف پرهيز كن‌، از لاابالی‏گری‏ پرهيز كن‌. اين برنامه‏های بی‏خبری و لاابالی گری برای چيست ؟ برنامه بی خبری برای اينست كه آگاه نباشی‌، نفهمی‌، ندانی و برنامه لاابالی‏گری برای اينست كه ضعيف باشی‌، قدرت‏ نداشته باشی‌.
اگر می‏خواهيم به‏ خودمان ارزش بدهيم‌، اگر می‏خواهيم قيمت پيدا كنيم‌، اگر می‏خواهيم در نزد خدا و پيغمبر خدا محترم باشيم‌، در نزد ملل جهان محترم باشيم‌، بايد اين اصل را زنده كنيم‌.
اگر پيغمبر اسلام زنده می‏بود امروز چه می‏كرد ؟ درباره چه مسأله‏ای‏ می‏انديشيد ؟ و‌ا... و ب‌ا... قسم می‏خورم كه پيغمبر اكرم در قبر مقدسش‏ امروز از يهود می‏لرزد‌. اين يك مسأله دو تا چهار تاست‌. اگر كسی نگويد‌، گناه كرده است من اگر نگويم و ‌ا... مرتكب گناه شده‏ام‌، و هر خطيب و واعظی اگر نگويد مرتكب گناه شده است‌.
گذشته از جنبه اسلامی‌، فلسطين چه‏ تاريخچه‏ای دارد ؟ قضيه فلسطين مربوط به دولتی از دولت‌های اسلامی هم نيست‏‌، مربوط به يك ملت است‌، ملتی كه او را به زور از خانه‏اش بيرون‏ كرده‏اند‌.
تاريخچه فلسطين چيست ؟
مدعی هستند كه در سه هزار سال پيش دو نفر از ما‌، داود و سليمان برای‏ مدت موقتی در آنجا سلطنت كرده‏اند‌. تاريخ را بخوانيد‌، در تمام اين‏ مدت دو سه هزار ساله‌، كی بوده است كه سرزمين فلسطين به يهود تعلق‏ داشته است ؟ كی بوده است كه بيشتر سرزمين فلسطين مال ملت يهود باشد؟
آيا بيشتر سرزمين فلسطين از آن ملت يهود است ؟ قبل از اسلام هم مال آنها نبود‌، بعد از اسلام هم مال آنها نبود‌. روزی كه مسلمين فلسطين را فتح‏ كردند‌، فلسطين در اختيار مسيحيها بود‌، نه در اختيار يهوديها‌. و اتفاقا مسيحی‏ها كه با مسلمين صلح كردند يكی از مواردی كه در صلحنامه گنجاندند اين بود كه شما يهود را در اينجا راه ندهيد‌. گفتند‌: ما با شما زندگی‏ می‏كنيم ولی با يهود زندگی نمی‏كنيم‌. چطور شد كه يكدفعه نام وطن يهودی به‏ خود گرفت ؟ يكی از قضايائی كه كارنامه قرن ما را تاريك می‏كند ( اين‏ قرنی كه به دروغ نام حقوق بشر‌، نام آزادی‌، نام انسانيت بر آن گذاشته‏اند ) همين‏ قضيه است‌.
يهودي‌های دنيا بعد از اينكه از ملت‌های غير مسلمان زجر و شكنجه و آزار می‏بينند (در روسيه، آلمان و بسياری از نقاط دنيا) بزرگانشان می‏نشينند می‏گويند تا وقتی كه ما در اطراف دنيا متفرق هستيم‌، در هر جا اقليتی هستيم، سرنوشت ما همين است‌. ما بايد مركزی را انتخاب كنيم و همه‏مان آنجا جمع شويم‌، اتباع مذهب يهود آنجا جمع شوند‌. اول هم جايی را كه فكر نمی‏كنند‌، فلسطين است، جاهای ديگر را فكر می‏كنند‌، بعد جنگ بين الملل اول پيش می‏آيد ( البته من خلاصه‏اش را عرض می‏كنم‌، می‏توانيد كتابهائی را كه در اين زمينه نوشته شده است‌، بخوانيد‌. ) متفقين با عثماني‌ها می‏جنگند‌. من نمی‏خواهم از عثماني‌ها دفاع كنم‌، ولی هر چه بود‌، حكومت واحدی بود‌. اگر ظالم هم بود‌، بالاخره واحد بود‌. اعراب‏ ساده لوح از حكومت عثمانی به ستوه آمده بودند‌. تحريك متفقين را پذيرفتند‌. از داخل‌، عليه حكومت عثمانی جنگيدند به وعده اينكه به خود آنها در مقابل عثماني‌ها استقلال بدهند.
انگليس‏ها به اينها قول قطعی دادند كه ما به شما استقلال می‏دهيم به شرط اينكه به نفع ما با عثماني‌ها بجنگيد‌. اين بيچاره‏ها جنگيدند‌. در خلالی كه‏ اين بدبختي‌های نادان ناآگاه داشتند با دولت تا حدودی اسلامی خودشان‏ می‏جنگيدند‌، انگلستان قول و قرار خودش را با حزب صهيونيسم كه تازه‏ تشكيل شده بود محكم كرد كه فلسطين را می‏دهيم به شما در قلب كشورهای‏ اسلامی‌. جامعه ملل به وجود می‏آيد ( عدالت را ببينيد ! ) و تصويب می‏كند كه در دنيا ملتهايی هستند (مخصوصاً ملتهايی كه از عثمانی جدا شده‏اند ) كه‏ چون رشد ندارند‌، ما بايد بر ايشان سرپرست معين بكنيم تا اينها را اداره‏ بكنند‌. يعنی در واقع می‏خواستند ارثيه عثماني‌ها را تقسيم بكنند‌. قسمتی‏ از آن را دادند به فرانسه‌، قسمتی را دادند به انگلستان و‌.‌.‌. از جمله‏ جاهايی كه انگلستان گرفت فلسطين بود‌. گفت من قيم و سرپرست شما هستم‌، رسماً شد كفيل‌. بعد به صهيونيست‌ها وعده داد ( وعده معروف بالفور ) كه من‏ اينجا را به شما می‏سپارم‌.
" صهيونيستها " يعنی يهوديانی كه ده‌ها قرن بود كه در گوشه‏های ديگر دنيا زندگی می‏كردند و از نژادهای ديگر بودند‌. من خودم فكر می‏كردم كه‏ يهوديان موجود همه از نسل اسرائيلند‌، حالا می‏بينم تاريخ تشكيك می‏كند‌، می‏گويد اين حرف دروغ است‌. بسياری از يهوديها اصلا از نسل اسرائيل‏ نيستند‌، جامع مشتركشان فقط مذهب است و بس‌. حتی نژادشان هم خالص‏ نمانده است‌. يهوديانی كه در اطراف و اكناف دنيا زندگی می‏كردند‌، فقط به دليل اينكه فرنگي‌ها به اينها زجر داده‏اند و اينها دنبال نقطه‏ای‏ می‏گردند كه آنجا جمع شوند‌، و به دليل اينكه مردم خيانت پيشه‏ای هستند‌، و به دليل اينكه كتاب مقدسشان به آنها اجازه داده كه اگر به سرزمينی‏ رفتيد‌، رحم نبايد در شما وجود داشته باشد و از هيچ وسيله‏ای برای پيشبرد هدفتان امتناع نكنيد‌، بعد كه انگلستان وسيله مهاجرتشان را فراهم كرد به‏ اين سرزمين مهاجرت كردند و زمينها را خريدند در حالی كه يهودی بومی در فلسطين بيش از پنجاه هزار نفر نيست كه الان هم آن بيچاره‏ها در بدبختی‏ فوق العاده‏ای زندگی می‏كنند‌. يعنی يهوديان اروپائی و آمريكايی كه آمدند‌، از جمله بدبختيهايی كه به وجود آورده‏اند اينست كه سربار يهوديان اصلی‏ هستند كه حق دارند در آنجا زندگی كنند‌.
يك عده روشنفكر در ميان اعراب بود‌، قيام كردند‌، انقلاب كردند‌. اينها را كشتند‌، اعدام كردند‌، به دار كشيدند‌. مرتب يهوديها را فرستادند‌، همين كه عده زياد شد‌، اسلحه زيادی هم در ميانشان پخش كردند‌، بعد اينها افتادند به جان مسلمانان بومی‌، كشتند و زدند و بعد هم آواره‏ كردند‌. پشت سر يكديگر از كشورهای اروپائی مهاجرت می‏شد‌، آمدند و آمدند.
اين يهوديانی كه شما امروز اسمشان را می‏شنويد‌: موشه دايان‌، زلی اشكول‏‌، گلدماير‌، زهر مار‌، آخر ببينيد اينها از كجای دنيا آمده‏اند ؟ مدعی‏ هستند كه اين سرزمين‌، سرزمين ماست‌. امروز در حدود سه ميليون نفر مسلمان آواره از خانه و زندگيشان هستند‌. هدف مگر تنها همين است كه يك‏ دولت كوچك در آنجا تشكيل شود ؟ خيلی اشتباه كرده‏ايد‌، خيلی همه اشتباه‏ می‏كنيم‌. او می‏داند كه يك دولت كوچك بالاخره نمی‏تواند آنجا زندگی كند‌، يك اسرائيل بزرگ كه دامنه‏اش از اين طرف شايد تا ايران خودمان هم‏ كشيده شود‌.
به قول عبدالرحمن فرامرزی‌: اين اسرائيلی كه من می‏شناسم‌، فردا ادعای‏ شيراز را هم می‏كند می‏گويد‌: شاعرهای خود شما هميشه در اشعارشان اسم شيراز را گذاشته‏اند ملك سليمان‌. هر چه بگويی آقا ! آن تشبيه است‌، می‏گويد سند از اين بهتر هم می‏خواهيد ؟ مگر ادعای خيبر را كه نزديك مدينه است‌، ندارند ؟ مگر " روزولت " به پادشاه وقت عربستان سعودی پيشنهاد نداد كه شما بياييد اين شهر را به اينها بفروشيد ؟ مگر اينها ادعای عراق‏ و سرزمينهای مقدس شما را ندارند ؟
و‌ا... و ب‌ا... ما در برابر اين قضيه‏ مسؤوليم‌. به خدا قسم مسؤوليت داريم‌. به خدا قسم ما غافل هستيم‌. و ‌ا... قضيه‏ای كه دل پيغمبر اكرم را امروز خون كرده است‌، اين قضيه است‌. داستانی كه دل حسين بن علی را خون كرده‌، اين قضيه است‌.
اگر می‏خواهيم‏ به خودمان ارزش بدهيم‌، اگر می‏خواهيم به عزاداری حسين بن علی ارزش‏ بدهيم‌، بايد فكر كنيم كه اگر حسين بن علی امروز بود و خودش می‏گفت برای‏ من عزاداری كنيد‌، می‏گفت چه شعاری بدهيد ؟ آيا می‏گفت بخوانيد‌: " نوجوان اكبر من " يا می‏گفت بگوئيد‌: " زينب مضطرم الوداع‌، الوداع "‌، چيزهايی كه من ( امام حسين ) در عمرم هرگز به اينجور شعارهای پست و كثيف ذلت آور تن ندادم و يك كلمه از اين حرف‌ها نگفتم ؟ !
اگر حسين بن‏ علی بود می‏گفت اگر می‏خواهی برای من عزاداری كنی‌، برای من سينه و زنجير بزنی‌، شعار امروز تو بايد فلسطين باشد‌. شمر امروز موشه دايان است‌. شمر هزار و سيصد سال پيش مرد‌، شمر امروز را بشناس‌. امروز بايد در و ديوار اين شهر با شعار فلسطين تكان می‏خورد‌.
هی دروغ در مغز ما كردند كه‏ آقا اين يك مسأله داخلی است‌. مربوط به عرب و اسرائيل است‌. باز به‏
قول عبدالرحمن فرامرزی‌: اگر مال اينهاست و مذهبی نيست‌، چرا يهوديان‏ ديگر دنيا مرتب برای اينها پول می‏فرستند ؟
ما چه جوابی در مقابل اسلام و پيغمبر خدا داريم ؟ آيا چند روز پيش در روزنامه نخوانديد كه در سال گذشته يهوديان ساير نقاط دنيا‌، نه يهوديانی‏ كه فعلاً شناسنامه اسرائيلی دارند‌، پانصد ميليون دلار برای اينها فرستادند كه با اين پولها فانتوم بخرند‌، بمب‏ بريزند بر سر مسلمانان‌.
شنيده‏ام يهوديان ايران خودمان در سال گذشته معادل پول دو فانتوم‏ فرستادند‌. سی و شش ميليون دلار پول از يهوديان ايران خودمان برای آنها به عنوان كمك رفت‌. و من آن يهوديها را به عنوان اينكه يهودی هستند‌، ملامت نمی‏كنم‌، ما خودمان را بايد ملامت كنيم‌، او به همكيشش كمك كرده‏ است‌، با كمال افتخار پول می‏فرستد‌، رسيدش هم از موشه‏دايان می‏آيد و آن‏ را در بازار هم نشان می‏دهد‌، می‏گويد بيا رسيدش را ببين‌. مگر همين دو سه‏ شب پيش ننوشتند ( من بريده‏اش را از " اطلاعات " دارم ) كه الان فقط يهوديان مقيم امريكا روزی يك ميليون دلار به اسرائيل كمك می‏كنند ؟ !
آن وقت تلاش ما مسلمين در اين زمينه چه بوده است ؟ به خدا خجالت دارد ما خودمان را مسلمان بدانيم‌، خودمان را شيعه علی بن ابی طالب بخوانيم‌.
اصلا من بايد بگويم بعد از اين داستانی را كه ما از علی بن ابی طالب نقل‏ می‏كنيم‌، حرام است كه ديگر در منابر نقل كنيم كه‌: روزی علی بن ابی‏ طالب شنيد دشمن به كشور اسلامی حمله كرده است‌، و هذا اخو غامد و قد وردت خيله الانبار‌. بعد فرمود‌: شنيده‏ام زينت يك زن مسلمان يا زنی كه‏
در حمايت مسلمانان است را گرفته‏اند‌. شنيده‏ام دشمن‌، سرزمين مسلمين را غارت كرده است‌، مردانشان را كشته است‌، اسير كرده است‌، متعرض زنان‏ آنها شده است‌، زيورها را از گوش و دست زنها جدا كرده است‌. بعد همين‏ علی بن ابی طالب كه ما اظهار تشيع او را می‏كنيم و نسبت به او حساسيتهای‏ بی معنی و دروغين نشان می‏دهيم گفت‌: « فلو ان امرءا مسلما مات من بعد هذا اسفا ما كان به ملوما بل كان به عندی جديرا » (نهج البلاغه‌، خطبه‌. 27)‌. اگر يك مرد مسلمان با شنيدن اين خبر دق كند و بميرد سزاوار است و مورد ملامت نيست‌.
آيا ما وظيفه نداريم كه كمك مالی به آنها بكنيم ؟ آيا اينها مسلمان‏ نيستند‌، عزيزان ندارند ؟ آيا اينها برای حق مشروع بشری قيام نمی‏كنند ؟
كيست كه امروز منكر شود كه فلسطينيهای آواره حق بازگشت به وطن خود را ندارند ؟
من در سفر مكه بعضی از اينها را ديدم‌. يك جوانهائی ! فقط می‏گفتند‌: دماء الشهداء‌، ما اميدمان فقط به خون شهدايمان است‌. افرادی‏ در ميان آنها هستند كه و‌ا... برای لباسشان محتاجند و برهنه می‏جنگند‌. اگر هفتصد ميليون جمعيت مسلمان دنيا‌، هر فرد روزی يك ريال بدهد‌، در سال‏ نزديك به سيصد ميليارد دلار می‏شود‌. اگر فقط مردم ايران كه بيست و پنج‏ ميليون نفر هستيم ( در زمان سخنرانی شهید مطهری) و نود و هشت درصد ما مسلمان است‌، هر فرد روزی يك‏ ريال به فلسطينيها كمك كند‌، در سال حدود نود ميليون تومان می‏شود‌. اگر يك عشر مسلمانان هم هر كس روزی يك ريال كمك كند در سال نه ميليون‏ تومان می‏شود
‌. « فضل ‌ا... المجاهدين باموالهم و انفسهم (سوره نساء‌، آيه‌. 95 ) الذين‏ آمنوا و هاجروا و جاهدوا فی سبيل ‌ا... باموالهم و انفسهم »( سوره توبه‌، آيه‌. 20 )
به وسيله مال كه می‏توانيم كمك كنيم‌. و‌ا... اين انفاق واجب است‌، مثل نماز خواندن و روزه گرفتن واجب است‌. اولين سؤالی كه بعد از مردن‏ از ما می‏كنند همين است كه در زمينه همبستگی اسلامی چه كرديد ؟ پيغمبر فرمود‌: « من سمع مسلما ينادی يا للمسلمين فلم يجبه فليس بمسلم » ( 1 )
هر كس بشنود صدای مسلمانی را كه فرياد می‏كند ياللمسلمين مسلمانان به‏ فرياد من برسيد‌، و او را كمك نكند‌، ديگر مسلمان نيست‌، من او را مسلمان نمی‏دا نم‌. چه مانعی دارد كه ما برای اينها حساب باز كنيم ؟ چه‏ مانعی دارد كه مقدار كمی از درآمد خودمان را اختصاص به اينها بدهيم ؟ چرا يهوديان دنيا حتی يهوديان ايران كمك بكنند و ملتهای ديگر آنها را حسين كنند‌، بارك ‌ا... بگويند‌، ملت بيدار بگويند‌: ولی ما نكنيم ؟
مردم بيدار آن مردمی هستند كه فرصت شناس باشند‌، دردشناس باشند‌، حقايق شناس باشند‌.
من وظيفه خودم را عمل كردم‌. وظيفه من فقط گفتن بود و خدا می‏داند جز تحت فشار وجدان و وظيفه خودم چيز ديگری نبود‌. اين كمك مالی را وظيفه‏ شما می‏دانم‌. و وظيفه خودم و هر خطيب و واعظی می‏دانم كه اين را بگويد‌، بر هر خطيب و واعظی من واجب می‏دانم كه چنين حرفی را بزند‌. مراجع تقليد بزرگی مثل آيت ‌ا... حكيم و ديگران رسما فتوی داده‏اند كه كسی كه در آنجا كشته می‏شود‌، اگر نماز هم نخواند شهيد در راه خداست‌.
پس بيائيم به خودمان ارزش بدهيم‌، به كار و فكر خودمان ارزش بدهيم‌، به كتابهای خودمان ارزش بدهيم‌، به پولهای خودمان ارزش‏ بدهيم‌، خودمان را در ميان ملل دنيا آبرومند بكنيم‌. علت اينكه دولتهای‏ بزرگ جهان چندان درباره سرنوشت ما نمی‏انديشند‌، اينست كه معتقدند مسلمان غيرت ندارد‌. آمريكا را فقط همين يكی جری كرده است‌. می‏گويد مسلمان جماعت غيرت ندارد‌، همبستگی و همدردی ندارد‌.
می‏گويد يهودی كه‏ برای پول می‏ميرد، جز پول چيزی نمی‏شناسد، خدايش پول است‌، زندگيش پول‏ است‌، حيات و مماتش پول است‌، به يك چنين مسأله حساسی كه می‏رسد روزی‏ يك ميليون دلار به همكيشانش كمك می‏كند ولی هفتصد ميليون مسلمان دنيا كوچكترين كمكی به همكيش خود نمی‏كنند !
استاد مطهري حسابي بانكي به نام خود و علامه طبابايي و آيت ‌ا... سيد ابوالفضل زنجاني گشودند و اين امر را در يك سخنراني با عنوان احياي تفكر اسلامي اعلام كردند كه پس از آن دستگير شدند و مورد بازجويي قرار گرفتند‌.
از بيانات استاد مطهري چند نكته برداشت مي شود ‌:
1- غيرت ديني و اسلامي ايشان‌.كه در الفاظ سبك سخن ايشان آشكار است
2- آگاهي و آشنايي كامل ايشان با تاريخچه فلسطين و چگونگي ريشه دواندن صهيونيسم كه باعث شده است تا كلام ايشان كارشناسانه و علمي باسشد و با ارائه سندهاي تاريخي به محكوميت صهيونيسم بپردازد‌.
3- انديشه ي اقدام عملي براي كمك رساني به ملت مظلوم فلسطين كه اقدام مالي نظامي و غيره را شامل مي شود.
روحش شاد و راهش پر رهرو باد‌.
حالا امروز ما چه می کنیم؟
کمک مالی حداقل کمک ما به مردم مظلوم فلسطین و لبنان است. به خاطر آن کسی ما را نمی زند، ما را نمی کشد، خانه هامان را بمباران نمی کند‌.
از همین هم دریغ می کنیم!؟ ما که ادعای انتظار داریم. ادعا داریم جانمان را برای مهدی فاطمه می دهیم از کمترین کمک ممکن برای مبارزه با بزرگترین دشمن امام زمان (عج) دریغ داریم؟
امروز مظلوم ترین مسلمانانی که با فریاد دادخواهیشان از ما کمک می طلبند مردم بی پناه فلسطین و لبنان هستند.
کمک های مختلفی می شود کرد از جمله: شرکت مستقیم در جبهه های نبرد با اسرائیل، اعلام حمایت از طریق راهپیمایی ها بیانیه هاو‌...، بالابردن اطلاعات خود و کمک به آگاه کردن دیگران در نشان دادن چهره ی کریه صهیونیسم و‌...
اما شاید راحتترین راه کمک که از عهده همه در هر شرایط و با هر توانایی بر می آید و شاید به همین دلیل، حداقل وظیفه ی همه ی ما باشد کمک مالی به مظلومین مقاوم فلسطین است.
در نظر بگیرید اگر فقط مردم ایران ماهیانه به طور میانگین نفری هزار تومن کمک کنند هرماه یک کمک حدودا ۷۰ میلیون دلاری می شود.
التماس دعای فرج
به امید دیدار مهدی موعود(عج) در حالیکه از ما خشمگین نباشن
به امید ظهور

بنا به نوشته مورخين ولادت على عليه السلام در روز جمعه 13 رجب در سال سى‏ام عام الفيل بطرز عجيب و بي سابقه ‏اى در درون كعبه يعنى خانه خدا بوقوع پيوست،محقق دانشمند حجة الاسلام نير گويد:

اى آنكه حريم كعبه كاشانه تست‏ 
بطحا صدف گوهر يكدانه تست‏ 
گر مولد تو بكعبه آمد چه عجب‏ 
اى نجل خليل خانه خود خانه تست

پدر آنحضرت ابو طالب فرزند عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف و مادرش هم فاطمه دختر اسد بن هاشم بود بنا بر اين على عليه السلام از هر دو طرف هاشمى نسب است

شيخ صدوق و فتال نيشابورى از يزيد بن قعنب روايت كرده‏اند كه گفت من با عباس بن عبد المطلب و گروهى از عبد العزى در كنار خانه خدا نشسته بوديم كه فاطمه بنت اسد مادر امير المؤمنين در حاليكه نه ماه باو آبستن بود و درد مخاض داشت آمد و گفت خدايا من بتو و بدانچه از رسولان و كتابها از جانب تو آمده‏اند ايمان دارم و سخن جدم ابراهيم خليل را تصديق ميكنم و اوست كه اين بيت عتيق را بنا نهاده است بحق آنكه اين خانه را ساخته و بحق مولودى كه در شكم من است ولادت او را بر من آسان گردان ، يزيد بن قعنب گويد ما بچشم خودديديم كه خانه كعبه از پشت(مستجار) شكافت و فاطمه بدرون خانه رفت و از چشم ما پنهان گرديد و ديوار بهم بر آمد چون خواستيم قفل درب خانه را باز كنيم گشوده نشد لذا دانستيم كه اين كار از امر خداى عز و جل است و فاطمه پس از چهار روز بيرون آمد و در حاليكه امير المؤمنين عليه السلام را در روى دست داشت گفت من بر همه زنهاى گذشته برترى دارم زيرا آسيه خدا را به پنهانى پرستيد در آنجا كه پرستش خدا جز از روى ناچارى خوب نبود و مريم دختر عمران نخل خشك را بدست خود جنبانيد تا از خرماى تازه چيد و خورد(و هنگاميكه در بيت المقدس او را درد مخاض گرفت ندا رسيد كه از اينجا بيرون شو اينجا عبادتگاه است و زايشگاه نيست) و من داخل خانه خدا شدم و از ميوه‏هاى بهشتى و بار و برگ آنها خوردم و چون خواستم بيرون آيم هاتفى ندا كرد اى فاطمه نام او را على بگذار كه او على است و خداوند على الاعلى فرمايد من نام او را از نام خود گرفتم و بادب خود تأديبش كردم و او را بغامض علم خود آگاه گردانيدم و اوست كه بتها را از خانه من ميشكند و اوست كه در بام خانه‏ام اذان گويد و مرا تقديس و تمجيد نمايد خوشا بر كسيكه او را دوست دارد و فرمانش برد و واى بر كسى كه او را دشمن دارد و نافرمانيش كند.

علماى بزرگ اهل سنت نيز در كتب خود بهمين مطلب اشاره كرده‏اند و محمد بن يوسف گنجى شافعى با تغيير چند لفظ و كلمه در كفاية الطالب چنين مينويسد كه در پاسخ تقاضاى ابوطالب ندائى برخاست و اين دو بيت را گفت.

يا اهل بيت المصطفى النبى‏ 
خصصتم بالولد الزكى‏ 
ان اسمه من شامخ العلى‏ 
على اشتق من العلى

و در بعضى روايات آمده است كه فاطمه بنت اسد پس از وضع حمل(پيش از اينكه بوسيله نداى غيبى نام او على گذاشته شود) نام كودك را حيدر نهاد و هنگاميكه او را قنداق كرده بدست شوهر خود ميداد گفت خذه فانه حيدرة و بهمين جهت آنحضرت در غزوه خيبر بمرحب پهلوان معروف يهود فرمود: 
انا الذى سمتنى امى حيدرة 
ضرغام اجام و ليث قسورة

ميلاد مولي‌الموحدين حضرت امام علي ابن ابيطالب (ع) نخستين اختر تابناك آسمان امامت و ولايت بر تمامي مسلمانان جهان تبريك و تهنيت باد.

حسين(ع) زيباترين واژه هستی                      حسين(ع) يعنی عشق

-   حسين(ع) شخصيتی است که خداوند در روز عرفه نخست به زائران سيدالشهداء نظر می کند بعد به زائران خانه خودش

-   حسين(ع) شخصيتی است که خداوند ثواب زيارت قبر شش گوشه او را از زيارت خانه خودش بيشتر و افزونتر قرار داده است.

  حضرت امام صادق(ع) فرموده: هرکس بوسيله خواندن زيارت عاشورا، جدم حسين(ع) را زيارت کند " چه از راه دور يا نزديک" به خدا قسم خداوند هر حاجت مادی و معنوی داشته باشد به او می دهد.

چند نکته در رابطه با اين حديث قابل ذکر می باشد:

 اول اينکه گوينده مطلب يک امام معصوم است، بنابراين خيلی قابل اهميت می باشد.

دوم اينکه امام معصوم قسم می خورد که اين تأکيدی براينکه حتماٌ حاجت اين شخص را خداوند خواهد داد.

سوم اينکه می توان در صورتی که امکان نداشته باشد از نزديک امام حسين(ع) را بوسيله خواندن زيارت عاشورا زيارت کند، از راه دور اين کار را انجام دهد.

چهارم اينکه حاجات مادی و معنوی بوسيله اين زيارت توسط خداوند برآورده می گردد.

   برای رسيدن به مقام قرب الهی نيز وسائل گوناگون وجود دارد ولی وسيله مطمئن، راحت، سريع و ... برای رسيدن به خداوند عشق به امام حسين(ع) می باشد.

   با عشق و ارادت به سالار شهيدان کربلا می توان سريعتر و مطمئن به هدف رسيد.

   برای رسيدن به محبت و عشق و علاقه امام حسين(ع) نيز راههای گوناگون وجود دارد ولی راهی که سريعتر انسان می تواند بوسيله آن به بارگاه امام حسين(ع) راه يابد، و جزو شيفتگان و عشاق سيدالشهداء گردد، از طريق خواندن زيارت عاشورا و خصوصاٌ مداومت به خواندن اين زيارت شريف می باشد.

   دلايل مختلفی برای اثبات اين ادعا وجود دارد که عبارتند از :

1.  زيارت عاشورا از احاديث قدسی می باشد. روايت صفوان در مورد زيارت عاشورا بيان کننده اين امر است که جبرئيل امين اين زيارت را از طريق خداوند متعال برای پيامبر(ص) قرائت نمود و اين زيارت از طريق معصومين به امام باقر(ع) رسيد و از طريق اين امام معصوم به دست شيعيان و دوستداران اهل بيت عصمت و طهارت(ع) رسيده است.

2. ائمه ما شيعيان خصوصاٌ امام زمان(ع) تأکيد به خواندن و مداومت به خواندن اين زيارت شريف داشته اند، چنانچه در ملاقاتی که سيد رشتی با امام زمان(ع) داشته اند، امام زمان به سيد رشتی می فرمايند: که چرا عاشورا نمی خوانيد و بعد سه بار می فرمايند عاشورا، عاشورا، عاشورا.(مفاتيح الجنان- شيخ عباس قمی)

3. علماء وبزرگان ما نيز برخواندن عاشورا و مداومت به آن تأکيدفراوان داشته اند و خود نيز اين کار را انجام می داده اند و يکی از علل موفقيت اکثر بزرگان و علماء خواندن زيارت عاشورا بوده است.

    چه بسيار زيبا است که انسان در هر زوز صبح 5 دقيقه از وقت خود را برای سالار شهيدان و زيارت عاشورا قرار دهد. چه صبح و روز زيبائی خواهد بود روزی که با نام و ياد عزيز زهرا(س) شروع شود.

   مطوئن باشيد که امام حسين(ع) جواب سلام شما را می دهد. فقط بايد دلت را پاک کنی تا جواب سلام امام را بشنوی و يقين داشته باشيد که جواب سلام را امام حسين(ع) می دهد، چون جواب سلام واجب است و امام معصوم محال است ترک واجب نمايد. فقط بايد گوش ما شنوا و لايق شنيدن جواب سلام ايشان باشد.

  >>> ائمه و زيارت عاشورا :

"   امام محمد باقر(ع) به علقمه فرمود: پس از آنکه به آن حضرت با سلامی اشاره کردی، دو رکعت نماز بخوان و سپس زيارت عاشورا را بخوان. هنگامی که اين زيارت را خواندی در حقيقت او را به چيزی خواندی که هر کس از ملائکه که بخواهند او را زيارت کنند، به آن می خوانند و خداوند برای تو هزار هزار حسنه می نويسد و از تو هزار هزار سيئه محو می نمايد و تو را هزار هزار مرتبه بالا می برد و همانند کسانی می باشی که در رکاب آن حضرت به شهادت رسيدند. حتی در درجات آنها هم شريک می شوی. " (کامل الزيارات- ص 74)

"   امام صادق(ع) به صفوان می فرمايد: زيارت عاشورا را بخوان و از آن مواظبت کن، به درستی که من چند خير را برای خواننده     آن تضمين می کنم، اول زيارتش قبول شود. دوم سعی و کوشش او شکور باشد. سوم حاجات او هرچه باشد از طرف خداوند     بزرگ برآورده شود و نا اميد از درگاه او برنگردد زيرا خداوند وعده خود را خلاف نخواهد کرد." (بحارالانوار-جلد 98-ص 300)

"    در روايت ديگر می خوانيم: اگر مردم می دانستند زيارت امام حسين(ع) چه ارزشی دارد، از شدت شوق و علاقه می مردند و      حسرت رسيدن به آن پاداش ها، جسم و روح آنها را پاره پاره می کرد." (بحارالانوار-جلد 101 –ص 18)

در احاديث ديگرز از معصومين تأکيد بر زيارت امام حسين(ع) کرده اند که نمونه ای ازآنها ذکر می گردد:

-     زيارت امام حسين(ع) مثل زيارت خدا در عرش اوست.

-        زيارت امام حسين(ع) بر هر مؤمنی که اقرار به امامت ايشان داشته باشد، واجب است.(بحارالانوار-جلد 101 –ص 69)

-       کسی که امام حسين(ع) را تنها برای رضا و خوشنودی پروردگار، و نه برای کسب شهرت زيارت کند، خداوند تمامی             گناهان او را پاک می کند.(بحارالانوار-جلد 101 –ص 4)

-      اگرکسی بدون عذر موجه امام حسين(ع)  را زيارت نکند، از اهل آتش خواهد بود.(بحارالانوار-جلد 101 –ص 4)

-       کسی که امام حسين(ع) را زيارت نکند شيعه اهل بيت نيست.(بحارالانوار-جلد 101 –ص )

روزه در قرآن کريم «صوم» ناميده مي شود. اين لغت در معني به مفهوم امساک و خودداري از هر فعلي است و در اصطلاح فقهي به مجموع امساکهاي خاصي اطلاق مي گردد که در زمان معيني واقع شود.

روزه ماه مبارک رمضان بر هر مرد و زن مسلمان واجب است. در خصوص مزاياي روزه از لحاظ پزشکي، روانپزشکي و ... سخن بسيار گفته شده است و فوايد بي شماري در اين مورد ذکر نموده اند، ليک اين مفهوم در ادب پارسي مضامين بسيار نغز و دلنشيني را آفريده است که به گلچيني از اين گلستان بسنده مي کنيم:

حکيم ابوالقاسم فردوسي طوسي:

همان بر دل هرکسي بوده دوست

نماز شب و روزه آيين اوست

حکيم ناصر خسرو قبادياني:

چون روزه نداني که چه چيز است چه سود است

بيهوده همه روز تو را بودن ناهار

خاقاني شرواني:

چه بود آن نفخ روح و غسل و روزه

که مريم عور بود و روح تنها

سعدي شيرازي:

که سلطان از اين روزه آيا چه خواست

که افطار او عيد طفلان ماست!

خواجه حافظ شيرازي:

ثواب روزه و حج قبول آن کس برد

که خاک ميکده عشق را زيارت کرد

فرخي سيستاني:

به فال نيک تو را ماه روزه روي نمود

تو دور باش و چنين روزه صد هزار گذار

مسعود سعد سلمان:

نزد خداوند عرش بادا مقبول

طاعت خير تو و صيام و قيامت

مولانا جلال الدين محمد مولوي:

ني تو را هر شب مناجات و قيام

ني تو را در روزه پرهيز و صيام

حکيم اوحدي مراغه اي:

روزه دار و به ديگران بخوران

نه مخور روز و شب شکم بدران

اميرخسرو دهلوي:

ني کار مرد روزه همت شکستن است

گر خضر آبش آرد عيش جوان کند

«در غياث اللغات» در توصيف ماه مبارک رمضان آمده است: ماه نهم از ماههاي قمري بين شعبان و شوال. و رمضان سنگ گرم است و از سنگ گرم پاي روندگان مي سوزد و شايد که به وقت وضع اين اسم ماه صيام در شدت گرما باشد و يا ماخوذ است از “رمض” که به معني سوختن است چون ماه صيام گناهان را مي سوزد معني رمض سوخته شدن پا از گرمي زمين چون ماه صيام موجب سوختگي و تکليف نفس است.

ماه رمضان المبارک که به “شهر الله” نيز معروف است - از اين نظر که تنها ماهي است که نام آن در قرآن کريم ذکر شده است - از فضيلتي بس والا برخوردار است:

شهر رمضان الذي انزل فيه القرآن (قرآن کريم - سوره بقره - آيه 182)

نزول قرآن مجيد در اين ماه و شب ليله القدر و ماه روزه داري و سلوک روحي مسلمانان و ... از ديگر ويژگي‌هاي ارزنده اين ماه مبارک است.

درباره ماه مبارک رمضان احاديث و روايات بسياري به ما رسيده است و کتابهاي فراواني نيز در فضايل اين ماه به رشته تحرير درآمده است. ليکن در اين مجال از زاويه اي ديگر به اين ماه مبارک خواهيم نگريست که جهاني ديگر است و از حلاوتي ديگر برخوردار و آن همانا انعکاس اين ماه شريف در آينه زلال ادبيات پارسي است که تجلي گاه عاليترين جلوه هاي فرهنگ و معارف اسلامي است.

نخستين نکته در اين باب اينکه به تحقيق در ادبيات هيچيک از ملل جهاني ماهي تا به اين اندازه در قلمرو ادبيات وارد نشده و مورد ارادت و ستايش سخن سرايان و ادبا قرار نگرفته است.

در ادبيات فارسي همواره ماه رمضان و ماه محرم الحرام مورد توجه سخنوران چيره دست، خصوصا شاعران شيعي مذهب قرار داشته است. اگر ماه محرم به خاطر حماسه بزرگ عاشوراي حسيني نظر شاعران متعهد و ستم ستيز را که عاشقانه به ساحت مقدس حضرت اباعبدالله الحسين(ع) عشق مي ورزند برانگيخته، ماه رمضان با آميزه اي بسيار متنوع، همواره نظر سخنسرايان را به خويش جلب نموده است.

از آنجا که در گستره ادب پارسي از ماه مبارک رمضان سخن بسيار گفته شده است، پس به اجمال از هر شاعري به بيتي در مضموني اکتفا خواهيم کرد. پس در نخستين گام به استقبال “رمضان” خواهيم شتافت و اينکه اين ماه در ذهن شاعران خيالپرداز و مومن چگونه نقش بسته است:

شاه نعمت الله ولي:

رمضان آمد و روان بگذشت

بود ماهي به يک زمان بگذشت

شب قدري به عارفان بنمود

اين معاني از آن بيان بگذشت ...

حکيم خاقاني شرواني:

جاهش ز دهر چون مه عيد از صف نجوم

ذاتش ز خلق چون شب قدر از مه صيام

سوزني سمرقندي:

گر در مه صيام شود خوانده اين مديح

بر تو بخير باد مديح و مه صيام

نزاري قهستاني:

خجسته باد و مبارک قدوم ماه صيام

بر اوليا و احباي شهريار انام

عباس خوش عمل:

آمد از راه، با سرافرازي

ماه تزکيه، ماه خودسازي

رمضانا تو بهترين ماهي

چون که ماه ضيافت اللهي

خوش عمل هرکه بود در رمضان

ترک منکر نمود در رمضان

شيخ اجل سعدي شيرازي:

کسان که در رمضان چنگ مي شکستندي

نسيم گل بشنيدند و توبه بشکستند

شاطر عباس صبوحي:

روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است

آري افطار رطب در رمضان مستحب است

عالم از آغاز آفرینش در انتظار شما بود. دنیا همیشه دل به گوهر وجود شما خوش خواهد داشت و گرد محور عشق شما خواهد چرخید که شما اهل بیت بهترین اید و تو ای زینب، بهترین خواهری. چنان که پیامبر فرمود: «حسین بهترین پدر، مادر، برادر و خواهر را دارد». و تو ای زینب، در گام به گام زندگی ات نشان دادی که به راستی بهترین خواهری. سلام و درود خدا بر تو و بر برادرت حسین(ع) و بر خاندان وحی(ع).

علامه سیدعبدالحسین شرف الدین(ره) فرموده اند: «بزرگوارتر، کریم تر و نجیب تر از زینب(س) دیده نشده است. او نشانه ای از نشانه های الهی بود. زینب(س) در تیزفهمی، صفای نفس، لطافت حس، قوت قلب، شجاعت و شهامت، استواری و استقامت بی نظیر بود».

شهادت عقیله بنی هاشم، زینب کبری را به همه مادران شهیدان تسلیت می گوییم.

سالروز میلاد خجسته فاطمه زهرا (س) سرور بانوان جهان، عطای خداوند سبحان، کوثر قرآن، همتای امیر مومنان و الگوی بی بدیل تمام جهانیان بر همه زنان عالم مبارک باد . . .

گشاده‏رویی معلم

زنی از بانوان مدینه خدمت حضرت زهرا علیهاالسلام رسید و پرسشی را مطرح کرد. حضرت پاسخ داد. او پرسش‏های دیگری کرد و باز حضرت پاسخ داد تا اینکه به پرسش دهم رسید و آن حضرت پاسخ فرمود. در آن لحظه، آن زن شرمنده شد و گفت: بیش از این مزاحم نمی‏شوم. حضرت فاطمه علیهاالسلام با گشاده‏رویی فرمود: هر چه می‏خواهی بپرس. اگر به کسی صدهزار دینار بدهند که بار سنگینی را بر بامی ببرد، آیا با توجه به آن مزد زیاد، احساس خستگی می‏کند؟ گفت: نه. فرمود: من در مقابل هر پاسخ که به تو می‏دهم، مزدی هزاران بار بیش از آن می‏گیرم و شایسته است هرگز خسته و ملول نشوم.

امام حسین علیه‏السلام و مقام معلم

شخصی به نام عبدالرحمان، مدتی آموزگار کودکان و نوجوانان بود. یکی از فرزندان امام حسین علیه‏السلام نیز به مکتب او می‏رفت. معلم، آیه شریفه «اَلْحَمْدُ للّه‏ رَبّ العالَمینَ» را به کودک آموخت. امام حسین علیه‏السلام به دلیل این کار نیک، هزار دینار طلا همراه با پارچه‏هایی گران‏قیمت و مرواریدهایی بسیار به معلم او هدیه داد. شخصی از امام پرسید: آیا آن همه پاداش به معلم رواست؟ حضرت در پاسخ فرمود: آنچه به او دادم، چگونه با ارزشِ آنچه به پسرم آموخت برابری می‏کند.

ابن سینا و ابن مسکویه

ابوعلی سینا هنوز به بیست سالگی نرسیده بود که بسیاری از علوم زمان خود را فراگرفت و در علوم الهی، طبیعی، ریاضی و دینی، سرآمد عصر شد. روزی به مجلس درس ابوعلی بن مسکویه، دانشمند معروف آن زمان حاضر گردید. سپس با کمال غرور، گردویی را جلو ابن مسکویه افکند و گفت: مساحت سطح این را تعیین کن. ابن مسکویه جزوه‏هایی از یک کتاب را که در علم اخلاق و تربیت نوشته بود، به ابن سینا داد و گفت: تو نخست اخلاق خود را اصلاح کن تا من مساحت سطح گردو را تعیین کنم. بوعلی از این گفتار شرمسار شد و این جمله، راهنمای اخلاقیِ او در همه عمر قرار گرفت.

معلم و شکوفایی شاگرد

روزی ابوعلی سینا از جلوی آهنگری می‏گذشت. کودکی را دید که از آهنگر مقداری آتش می‏خواهد. آهنگر گفت: ظرفت را بگیر تا آتش در آن بریزم، ولی چون کودک ظرف نیاورده بود، بی‏درنگ خم شد و مقداری خاک از زمین برداشت و کف دست خود پهن کرد و گفت: بریز. ابن‏سینا از تیزهوشی او در شگفت ماند. جلو رفت و نام کودک را پرسید. پسرک گفت: نامم بهمنیار است و از خانواده‏ای زرتشتی هستم. ابن سینا او را به شاگردی خود پذیرفت و در تربیتش کوشید. بهمنیار اسلام پذیرفت و یکی از حکیمان و دانشمندان روزگار خود شد.

فروتنی معلم

آیت اللّه‏ العظمی بروجردی با اینکه مقام مرجعیت داشت، ولی با شاگردانش بسیار فروتنانه برخورد می‏کرد. ایشان گاه در درس، با بعضی از طلبه‏ها مباحثه تندی می‏کرد، ولی پس از درس از آنان عذر می‏خواست تا از مجلس درس با افسردگی خارج نشوند. از این رو، با خود عهد کرد اگر با کسی تندی کند، یک سال پی در پی روزه بگیرد. از روی اتفاق، روزی سر درس تندی کرد. به همین دلیل، به عهد خویش عمل نمود و دوازده ماه پی در پی روزه گرفت و از آن پس، تا آخر عمر کسی را ناراحت نساخت.

نوروز سال ۱۳۸۹ مبارك باد.

پيشاپيش فرا رسيدن ميلاد با سعادت حضرت محمد مصطفي (ص) را

 به همه مسلمين جهان تبريك و تهنيت عرض مي‌كنيم.

دهه فجر بر فجر آفرينان و مردم غيور ايران مبارك باد.

ابراهيم علیه السلام به سرزمين كربلا رسيد. آرام آرام با مركبش مي‌گذشت كه ناگهان به گودال قتل‌گاه رسيد و اسب، او را به زمين زد. ابراهيم علیه السلام زبان به استغفار گشود و عرض كرد: خدايا! از من، چه خطايي سر زده است كه به اين بلا دچار شدم؟ 

پژوهش و فناوری سرمایه گذاری برای پیشرفت و رفاه نسل آینده.

تحقیق و پژوهش زیربنای توسعه دانایی محور است.

هزینه در پژوهش سرمایه‌گذاری است.

تعریف نظام جامع تحقیقات زیربنای توسعه پایدار است.

پژوهش باید در راس برنامه‌های شخصی، سازمانی، آموزشی و دولتی باشد.

امروزه مهمترین مسئولیت ما پژوهش و سپس آموزش است.

باید پژوهش را در کشور برنامه محور کرد.